Geçen sayımızda membranöz kemik ve kondrojenik kemik hakkında bilgi edinmiştik.
Bu sayımızda kemiğin plastisitesi hakkında konuşmak istiyoruz.
Spesifik olarak, nöroregülasyon azaldığında osteoporoz meydana gelir. Felç hastalığı olan kişiler, sinir hasarı nedeniyle kemik dekalsifikasyonu, osteoporoz ve kemik rezorpsiyonu ve hatta spontan kırık yaşayabilir. Endokrin sistem, kemiğin gelişimi üzerinde büyük bir etkiye sahiptir. Yetişkinlik öncesinde, çoğaltıcı büyüme hormonunun salgılanması kemiğin aşırı büyümesini teşvik ederek devliğe yol açar. Bölünme yetersizse, gelişim durması somatizme neden olur. Yetişkinlerde, büyüme hormonunun aşırı salgılanması akromegali ile ilişkilidir. A vitamini, osteoblast ve osteoklastların işlevini düzenler ve kemiğin normal büyümesini sağlar. D vitamini, bağırsakta kalsiyum ve fosfor emilimini teşvik edebilir. D vitamini eksikliği, vücutta kalsiyum ve fosfor azalmasıyla ilişkilidir; bu durum kemik kalsifikasyonunu etkileyerek çocuklukta raşitizme ve yetişkinlerde osteomalaziye neden olur.
Kırık sonrasında, kırık bölgesinde kallus oluşur. Kırık iyileşmesinin ilk aşamasında, kemik kallusu düzensizdir. Belirli bir emilim ve yeniden yapılanma sürecinden sonra, kemik temel olarak orijinal morfolojisini ve yapısını geri kazanabilir.
Sonuç olarak, kemiğin plastisitesi, kemiklerin başlangıcında ve büyümesinde hayati bir rol oynar.
